Koalicja Obywatelska wygrywa najnowszy sondaż partyjny, jednak arytmetyka sejmowa wskazuje, że większość mogłyby stworzyć ugrupowania prawicowe. Analizujemy wyniki badania, podział mandatów i możliwe scenariusze polityczne.
Najnowszy sondaż partyjny opublikowany przez „Rzeczpospolitą” pokazuje wyraźne prowadzenie Koalicji Obywatelskiej, ale jednocześnie ujawnia złożoną sytuację polityczną, w której ostateczny układ sił w Sejmie mógłby wyglądać zupełnie inaczej niż sama kolejność poparcia. Z badania przeprowadzonego przez pracownię IBRiS w dniach 27–28 lutego wynika, że gdyby wybory parlamentarne odbyły się w tym terminie, zwyciężyłaby partia Donalda Tuska z wynikiem 30,1 proc., co oznacza niewielki spadek o 0,3 pkt proc. względem poprzedniego miesiąca. Na drugim miejscu znalazło się Prawo i Sprawiedliwość z poparciem 22,1 proc., notując spadek o 1,2 pkt proc., natomiast kolejne miejsca zajęły ugrupowania prawicowe: Konfederacja z wynikiem 13,8 proc. oraz Konfederacja Korony Polskiej z poparciem 9,2 proc. Do Sejmu weszłaby jeszcze Lewica, którą wskazało 6,8 proc. respondentów, choć w jej przypadku oznacza to wyraźny spadek względem wcześniejszego badania.
Choć na pierwszy rzut oka wyniki sondażu wskazują na stabilną przewagę Koalicji Obywatelskiej, kluczowa okazuje się analiza potencjalnego rozkładu mandatów. Na prośbę „Rzeczpospolitej” dr hab. Jarosław Flis z Uniwersytetu Jagiellońskiego przeliczył wyniki sondażu na mandaty w Sejmie. Z jego wyliczeń wynika, że KO mogłaby liczyć na około 186 mandatów, a Lewica na 26, co łącznie nie dawałoby większości pozwalającej na samodzielne rządzenie. Z kolei po stronie prawej sceny politycznej potencjalna koalicja Prawa i Sprawiedliwości (131 mandatów), Konfederacji (74 mandaty) oraz Konfederacji Korony Polskiej (43 mandaty) dysponowałaby łącznie około 248 mandatami, co zapewniałoby stabilną większość parlamentarną.
W komentarzu dla „Rzeczpospolitej” Flis zwrócił uwagę, że obecne układy polityczne nie są jeszcze ostateczne i mogą się zmienić wraz ze zbliżaniem się wyborów. Jak zaznaczył, „jeśli PSL przekroczyłoby próg wyborczy za dwa lata, to będzie więcej niż obecne 212 głosów, tym bardziej, że Razem również przekreślać nie można”. Jednocześnie podkreślił, że „siły wyjściowe koalicji 15 października przeważają, a gdyby zjednoczyły się do trzech list, to mają lepszy wynik niż trzy partie prawicowe”.
Sondaż pokazuje także poziom mobilizacji wyborców. Chęć udziału w wyborach zadeklarowało 60,6 proc. badanych, natomiast 30,8 proc. respondentów stwierdziło, że nie wzięłoby w nich udziału. To wynik istotny z punktu widzenia prognoz wyborczych, ponieważ frekwencja w dużej mierze determinuje ostateczny rozkład mandatów.
W szerszej perspektywie wyniki badania potwierdzają utrzymującą się fragmentację sceny politycznej. Choć Koalicja Obywatelska pozostaje liderem, jej przewaga nie przekłada się automatycznie na zdolność do stworzenia większości parlamentarnej. Z kolei po stronie prawicy widoczna jest wyraźna tendencja do konsolidacji elektoratu, co w systemie proporcjonalnym może przynosić większe korzyści niż rozproszone poparcie po stronie centrum i lewicy.
Analitycy zwracają uwagę, że obecne wyniki należy traktować przede wszystkim jako punkt odniesienia, a nie prognozę wyborczą. Do kolejnych wyborów pozostaje jeszcze czas, a dynamika kampanii, sytuacja gospodarcza i wydarzenia międzynarodowe mogą istotnie wpłynąć na preferencje wyborców. Nie bez znaczenia pozostaje także możliwa zmiana strategii wyborczych poszczególnych ugrupowań, w tym ewentualne koalicje wyborcze.
Najnowszy sondaż partyjny pokazuje więc przede wszystkim, że polska scena polityczna pozostaje otwarta i dynamiczna. Choć KO utrzymuje prowadzenie w badaniach opinii publicznej, arytmetyka parlamentarna wskazuje, że układ sił po wyborach może wyglądać zupełnie inaczej niż sugeruje sam wynik procentowy.
czytaj również: